Zdrowie to nie tylko brak choroby. Światowa Organizacja Zdrowia WHS definiuje zdrowie, jako dobrostan biopsychospołeczny. Nie wystarczy zatem, że pacjent nie odczuwa braku objawów i dolegliwości fizycznych, ważne, aby czuł się dobrze pod względem psychiczno-emocjonalnym a także społecznym. Mając na uwadze jego dobro, zastanawiamy się często co do nas należy, a  co nie, co jest obowiązkiem w kontakcie z pacjentem, a co dobrą wolą. Przyjęło się, że obowiązkiem jest diagnoza, dobranie metod i form leczenia, zlecenia, badania i oczywiście dokumentacja. Tym, co już nie jest wymagane, jest wszystko to, co dzieje się w relacji z pacjentem, czyli kompetencje społeczne. Mówię tu o empatii, aktywnym słuchaniu, radzeniu sobie z oporem i różnego rodzaju postawach ze strony pacjenta i jego rodziny.

Można powiedzieć, że w edukacji pracowników ochrony zdrowia bardzo mało uwagi poświęca się na część praktyczną psychologii.

Brakuje ćwiczeń i treningów uczących z jednej strony budowania i podtrzymania relacji z pacjentem, a z drugiej – co równie ważne – zadbania o własne granice i komfort psychiczny. Lekarze mówią: „Nikt nas tego nie uczy, czasami jesteśmy odcięci od własnych uczuć, nie dlatego, że nie mamy serca, ale dlatego, aby wytrzymać ten trud, niemoc a czasem kontakt ze śmiercią. Boimy się tak samo, jak nasi pacjenci, jak ich rodziny”.

Wsparcie i rozwój pracowników ochrony zdrowia to nasz priorytet. Doświadczenie szkoleniowe pokazało nam, że wielu z nich posiada umiejętności w zakresie komunikacji, asertywności czy aktywnego słuchania. Podczas zajęć szkoleniowych, szybko się uczą i wiedzą w jakich sytuacjach można wykorzystywać poznaną wiedzę. Jednak system, w jakim pracują, presja czasu, lęk o życie ze strony pacjentów oraz ich rodzin i często bezradność sprawiają, że medycy nie wykorzystują swoich psychologicznych umiejętności. W sytuacjach najtrudniejszych, gdzie liczą się szybka decyzja i skuteczne leczenie do głosu dochodzą wewnętrzne lęki a w zachowaniach ujawniają się trwałe życiowe postawy i wypracowane nawyki. To sprawia, że psychologiczne umiejętności odchodzą na drugi, trzeci plan…

Prowadzimy szkolenia i warsztaty praktyczne dla:

• lekarzy
• pielęgniarek
• ratowników medycznych
• opiekunów medycznych
• pracowników rejestracji
• pracowników administracji
• laborantek
• ordynatorów, koordynatorów, oddziałowych
• kadry zarządzającej
• pełnomocników ds. jakości

Przykładowe tematy szkoleń i warsztatów:

• Higiena psychiczna pracowników medycznych.
• Psychologiczna ergonomia pracy.
• Analiza źródłowa zdarzeń niepożądanych – kultura braku oskarżeń i braku stygmatyzacji.
• Komunikacja kliniczna.
• Poznanie i stosowanie zaplecza asertywności.
• Reagowanie na krytykę, agresję i postawę roszczeniową – sytuacje trudne w kontakcie z pacjentem.
• Umiejętności radzenia sobie ze stresem, zapobieganie wypaleniu zawodowemu – zasoby i ograniczenia.
• Komunikacja z rodzinami przeżywającymi śmierć dziecka oraz w trudnej sytuacji okołoporodowej.
• Radzenie sobie z emocjami w trakcie opieki długoterminowej w środowisku domowym pacjenta.
• Kultura wewnętrzna – kontakt z własną emocjonalnością gruntem do skutecznej i empatycznej komunikacji z pacjentem.
• Mechanizmy obronne pacjenta – kim jesteśmy dla pacjenta i jak to wpływa na proces leczenia?
• Przekazywanie niepomyślnych informacji pacjentowi oraz rodzinie.
• Istota przekonań pacjenta w procesie leczenia – warsztat w oparciu o metodę Simontona z wykorzystaniem Okna Shulza von Thuna.
• Porozumienie z pacjentem onkologicznie chorym oraz jego rodziną.
• Profesjonalna obsługa pacjenta w placówce medycznej – rejestracja pierwszą linią kontaktu z pacjentem.
• Zarządzanie personelem – budowanie zdrowych relacji z uwzględnieniem kompetencji osobistych i społecznych.
• Treningi interpersonalne.
• Treningi asertywności

Na rzecz zdrowia pacjenta pracuje wielu ludzi: lekarz, pielęgniarka, rehabilitant czy masażysta, psycholog, ksiądz, czasem wolontariusz, a także rodzina i najbliżsi. Wszyscy podejmują szereg różnych działań zarówno medycznych, jak i społecznych czy emocjonalnych. Czasem wygląda to jak walka na froncie, który wszyscy wzajemnie obserwują i jednocześnie go doświadczają. W tym samym czasie, odgrywa się jeszcze większa walka – toczy się ona w naszych umysłach i sercach. Zatem, nie tylko wykonujemy konkretne działania i zadania na rzecz chorego, ale uruchamiają się w nas silne emocje. Konfrontują nas one z własnymi lękami i bezradnością. Uruchamia się strach, obawa przed utratą życia osoby o którą tak wiele osób walczy. To wszystko wymaga naszej energii i zaangażowania.

Personel medyczny, zwłaszcza lekarze i pielęgniarki, także ratownicy medyczni przeżywają takie sytuacje podwójnie, jako ludzie mający swoje rodziny i swoje zmartwienia, i jako profesjonaliści, którzy odpowiadają za dziesiątki ludzkich żyć na przestrzeni wielu lat. Usłyszałam kiedyś od recepcjonistek, że superwizja jest jak kąpiel psychiczna. Pomaga ona zrozumieć co dzieje się z pacjentem, jego rodziną, a także co przeżywa lekarz i pielęgniarka na poziomie emocjonalnym i często nieświadomym. Uczy, jak można czytać reakcje pacjentów, co pozwala lepiej ich rozumieć, a tym samym skuteczniej pomóc. Superwizja jest jednak, przede wszystkim ochroną siebie. Często w sytuacjach trudnych angażujemy się bardzo emocjonalnie, nierzadko biorąc na siebie przeżycia innych, wyrzucając sobie brak doskonałości, czasem nawet obwiniając się o różne zachowania. Dzięki superwizji nasza praca staje się bardziej profesjonalna i skuteczna. Rozumiemy procesy psychologiczne do których nie mamy na co dzień pełnego dostępu.

Proponujemy następujące formy wsparcia:

• Konsultacje superwizyjne
• Seminaria superwizyjne
• Praca z Genogramem rodziny
• Grupy Balinta

Amazonki, to kobiety, które mają za sobą doświadczenie choroby nowotworowej, powszechnie nazywaną rakiem piersi. To kobiety, które chcą pomagać innym kobietom wykorzystując swoje doświadczenie, empatię oraz intuicję. Mają cały bagaż myśli i emocji do przekazania. Rozumieją, że wiedza, jaką mają jest bardzo duża, ale nie wystarczająca. Mają świadomość, że aby skutecznie pomagać, a jednocześnie zadbać o swoją równowagę psychiczną potrzebują profesjonalnych szkoleń, wykładów i spotkań superwizyjnych. Z drugiej strony chcą się bawić, cieszyć z życia i własnej obecności. Doskonale wiedzą, że zabawa, to nie tylko relaks, ale też profilaktyka, która pozwala rozładować bieżące napięcie i stres. Ochotoniczki mają obowiązkowe szkolenia, zanim pójdą do szpitalnych łóżek swoich koleżanek. Przygotowują je psychicznie do zabiegów mastektomii, dają nadzieję na dalsze, równie dobre życie. Przeprowadzają inne kobiety przez most dając siłę i dużo zrozumienia. Przeszły one etap akceptacji własnej choroby. Jednak cały czas pozostają pacjentkami, dlatego pracują nad swoim rozwojem.

Odpowiadając na potrzeby Amazonek realizujemy dla nich warsztaty edukacyjne i rozwojowe. Mogą podnosić swoje umiejętności i kompetencje społeczne, a przez to nieustannie podnosić jakość swojego życia i kobiet, które spotykają na swojej drodze.

Proponujemy warsztaty w zakresie: 

1.  Zabawa największym wrogiem choroby
2.  Być ochotniczką
3.  Być liderką
4.  Umiejętności porozumiewania się
5.  Zdrowe życie
6.  Terapia Simontona